Strona Główna · Aktualności !!! · Sławni Kłopoccy · Galeria Sierpień 24 2017 01:14:31
Nawigacja
Strona Główna
Aktualności !!!
Historia
Zjazdy
Janina Kłopocka
Stowarzyszenie Rodu Kłopockich
Sławni Kłopoccy
Działalniość Stowarzyszenia
Znak Rodła
Forum
Co pisze prasa
Galeria
Historia herbu
Kontakt
Księga Gości
Linki
ODESZLI OD NAS
Odznaka Członka Honorowego
Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 46
Nieaktywowany Użytkownik: 0
Najnowszy Użytkownik: anna-k
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
ODESZLI OD NAS

Śp. Henryk Kłopocki 06. 09. 1939 - 08.09.2014 r.


    Henryk Kłopocki, ukochany mąż, ojciec, brat, dziadek, teść, a przede wszystkim dobry, prawy człowiek o szlachetnym sercu. Sam z dumą nazywał siebie Dziadkiem. Zawsze uśmiechnięty, żartowniś, dusza towarzystwa. Do wszystkich odnosił się z szacunkiem. Szczerze oddany najbliższym i całemu rodowi Kłopockich. Szarmancki, do cna uczciwy i pełen poświęcenia dla dobra innych. Przyjacielski, szczery i nad wyraz odpowiedzialny. Na Dziadku zawsze można było polegać, w dzień i w nocy.

    Odszedł niespodziewanie zaledwie dwa dni po swoich 75. urodzinach i kilka tygodni po obchodach 50-cio lecia małżeństwa. Syn Mariana i Genowefy z domu Respondek.

Rodzeństwo: Jadwiga, Maria, Anna i Tomasz.
Żona: Zdzisława z domu Biernacik.
Dzieci: syn Arkadiusz (żona Daria) i córka Ewa Płaziuk (mąż Robert).
Wnuki: ze strony Ewy - Jakub i ze strony Arka - Natalia.

    Henio urodził się w Starej Miłosnej kilka dni po rozpoczęciu II wojny. Jako osesek, będąc w pobliżu bombardowań, mocno zaciskał piąstki podczas kolejnych odgłosów wybuchów. Bliskość działań wojennych zmusiła rodzinę do przeniesienia się do Herb, gdzie spędzili wojnę. Po wojnie osiedlili się na dobre w Oleśnie. Był bratankiem Janiny Kłopockiej, autorki Rodła.

    Z wykształcenia geodeta, z zamiłowania wędkarz, grzybiarz i amator wycieczek rowerowych. Pasję wędkarstwa dzielił z wnukiem Kubą, a na grzyby jeździł rowerem w towarzystwie Dzidki, jego ukochanej żony. Często obdarowywał ją kwiatami, tymi z kwiaciarni czy ogródka jak i polnymi, nazbieranymi w drodze do domu.

    Heniu, Dziadku, bardzo nam wszystkim Ciebie brakuje. Spoczywaj w pokoju ......


Śp. Eugeniusz Kłopocki


Śp. Kazimierz Kłopocki


Szanowni Kłopoccy, ze smutkiem informujemy, że dnia 17.08.2013 roku
odszedł od nas kolejny z Rodu Kłopockich.
Członek- STOWARZYSZENIA RODU KŁOPOCKICH im. „JANINY KŁOPOCKIEJ TWÓRCZYNI ZNAKU RODŁA”

Śp. Kazimierz Kłopocki – ur. 19.11.1930 r.

 

    Urodził się w Chwaliszewie k./Krotoszyna. Ojciec – Wojciech Kłopocki (1899 r. – 1988 r.), Matka – Marianna Panek – wspólnie prowadzili gospodarstwo rolne. Po zakończeniu wojny ukończył gimnazjum, a następnie Liceum Administracyjno – Handlowe w Krotoszynie zdając maturę w 1951 r. Po skończeniu szkoły średniej został na dwa lata wcielony do obowiązkowej służby wojskowej, aby w 1953 r. zostać przeniesionym do rezerwy w stopniu oficerskim. W 1954 r. zawarł związek małżeński z Marią Kobierską (ur. 1933 r.) i został ojcem trzech synów: Andrzeja (ur.1955r.), Romana (ur. 1956 r.) oraz Mariusza (ur. 1960 r.). Doczekał się również troje wnucząt: Krystiana (ur. 1981 r.), Adriana (ur. 1982 r.) i Liliany (ur. 1992 r.).

    W 1973 r. ukończył studia zaoczne na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu uzyskując tytuł magistra administracji.

    W latach 1953 – 1955 pracował jako księgowy w Zakładach Zbożowych w Miliczu. Następnie do 1957 r. na stanowisku sekretarza zarządu Powiatowego Samopomocy Chłopskiej w Krotoszynie. Po likwidacji związku rozpoczął pracę w Krotoszyńskim Przedsiębiorstwie Przemysłu Terenowego, na stanowisku kierownika handlowego.

    W latach 1963 – 1967 pracował w Wojskowej Jednostce Inżynieryjno – Budowlanej w Krotoszynie na stanowisku kierownika zaopatrzenia. W 1967 roku na polecenie władzy powiatowej został przeniesiony na stanowisko dyrektora handlowego w Państwowych Zakładach Zbożowych w Krotoszynie, gdzie zajął się budową silosu zbożowego.

    W roku 1968 podjął pracę w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Krotoszynie na stanowisku kierownika Wydziału Przemysłu i Handlu, a po likwidacji powiatu w 1975 r. został wicedyrektorem Wydziału Przemysłu i Handlu w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Lesznie.

    Następnie pełnił funkcję wiceprezesa zarządu Wojewódzkiej Usługowej Spółdzielni Pracy w Krotoszynie.

    W 1980 r. został prezesem Chemicznej Spółdzielni Pracy, a od 1982 r. objął stanowisko dyrektora Wojewódzkiego Związku Gminnych Spółdzielni w Kaliszu – Zakład Handlu w Krotoszynie.

    Z początkiem przemian ustrojowych w latach 1989 – 1990, działając na mocy ustawy o organizacji i działalności spółdzielczości dokonał zmian własnościowych i na bazie Zakładu Handlu, utworzył Spółdzielnię Produkcyjno – Handlową „Ewa”, w której do momentu przejścia na emeryturę w roku 1992 pełnił funkcję prezesa zarządu.

    Nie zrezygnował jednak z dalszej pracy, która zawsze była Jego pasją, i z pomocą rodziny w 1998 r. wybudował od podstaw i otworzył w Krotoszynie restaurację „Cristal”, którą dalej rozbudował w roku 2012 – 2013, działając czynnie, aż do ostatniego tygodnia przed śmiercią, pomimo osłabienia i bólu spowodowanego chorobą.

    Poza praca zawodową prowadził także aktywną działalność społeczną. We wczesnej młodości dał się poznać jako znakomity organizator różnych obozów harcerskich, następnie działał w Lidze obrony Kraju, później udzielał się w życiu sportowym miasta, będąc przez siedem lat prezesem Klubu Sportowego „Astra”.

    Za działalność zawodową i społeczną został odznaczony:
- srebrnym oraz złotym krzyżem zasługi,
- odznaką honorową „za zasługi dla rozwoju województwa poznańskiego”,
- złotą odznaką „zasłużony działacz Ligi Obrony Kraju”.

    Śp. Kazimierz Kłopocki dał się poznać jako wyjątkowy, a zarazem skromny człowiek. Nie zabiegał o tytuły i zaszczyty, lecz wszyscy mogli podziwiać jego dobroć, pracowitość, serdeczność. Był życzliwy, otwarty i wyrozumiały zarówno dla podwładnych, jak i innych ludzi. Zawsze chętny do współpracy i niesienia pomocy, służący radą. Cechowała go też wielka radość i chęć życia. Walczył do końca z nieuleczalną chorobą, bo uważał, że kto jest cierpliwy, wytrwały i wykonuje wszystkie polecenia medyczne ten może przedłużyć swoje życie. Niestety, choroba okazała się silniejsza.

Cześć Jego pamięci – spoczywaj w pokoju. Syn Andrzej Konrad Kłopocki


Śp. Danuta Kłopocka - Obidniak

SZANOWNI KŁOPOCCY

W imieniu córki, Doroty Obidniak (zd. Kłopocka) zawiadamiam, że w dniu 28 kwietnia 2013 roku zmarła Danuta Kłopocka –Obidniak, jedna z trojga rodzeństwa Kłopockich – aktorka teatralna i filmowa tak, jak jej bracia Zbyszek i Włodek.

Ostatnią wolą zmarłej było, by ciało Jej zostało spopielone, a urna z prochami złożona w grobie obok Jej męża Karola w Krośnie.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się w dzień Jej urodzin tj. 13 sierpnia 2013 roku w kaplicy na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie przy ulicy Wyszyńskiego.

W uroczystości pogrzebowej, przy stosownej oprawie muzyczno – artystycznej, udział brała licznie zgromadzona rodzina. Nad mogiłą ostatnie pożegnalne słowo wygłosił Jej brat Zbyszek Kłopocki – ostatni żyjący z rodzeństwa.

Następnie w restauracji – pensjonacie „Buda” – odbyło się spotkanie członków rodziny połączone z wspomnieniami o zmarłej Danucie i Jej domu rodzinnym w Herbach Śląskich, gdzie głową był Jakub Kłopocki, jeden z licznych braci pochodzących od Ignacego Kłopockiego z Pogorzeli.

Andrzej Feliks Kłopocki



















Facebook